Korzystanie z lecznictwa uzdrowiskowego

Skierowanie na leczenie w szpitalu uzdrowiskowym wystawia lekarz zatrudniony w klinice lub w szpitalu, w którym chory przebywał na leczeniu stacjonarnym, nie później niż w dniu wypisania chorego ze szpitala/kliniki. Do skierowania dołącza się kopię karty informacyjnej, zawierającą: opis przebiegu choroby, opis leczenia, wyniki badań pomocniczych oraz zalecenia.

Nie każdy pobyt w szpitalu jest automatycznie wskazaniem do leczenia uzdrowiskowego szpitalnego. Lekarzy wystawiających skierowania na leczenie uzdrowiskowe uprasza się o czytelne ich wypełnianie, dokładne opisywanie stanu zdrowia pacjenta, w szczególności wyraźne określanie stopnia samodzielności i samoobsługi.

Do wypełnionych druków nie należy dołączać wyników przeprowadzonych badań (laboratoryjnych, ekg, zdjęć rtg); wystarczy je wpisać w punkcie III obowiązującego druku skierowania na leczenie uzdrowiskowe.

W jednym roku kalendarzowym świadczeniobiorca może skorzystać z jednego zakresu leczenia w warunkach uzdrowiskowych tj. ambulatoryjnego, szpitalnego lub sanatoryjnego. Nie jest to równoznaczne z corocznym wyjazdem do uzdrowiska, częstotliwość wyjazdów zależy również od możliwości finansowych danego Oddziału Wojewódzkiego NFZ.

W przypadku rezygnacji z otrzymanego skierowania należy je bezzwłocznie zwrócić z podaniem na piśmie powodów rezygnacji (nie należy odsyłać badań dodatkowych). Oddział wojewódzki NFZ dokonuje oceny zasadności rezygnacji. Za uzasadnioną uznaje się rezygnację złożoną z powodu:

• wypadku losowego,
• nagłego zachorowania ubezpieczonego, potwierdzonego zaświadczeniem lekarskim.

Przy dokonaniu zwrotu skierowania:

• uzasadnionego - oddział wojewódzki NFZ wyznaczy nowy termin realizacji skierowania w okresie jego ważności,
• nieuzasadnionego - o nowe leczenie można się starać tylko na podstawie nowego skierowania.

W przypadku złożenia kolejnego skierowania przed potwierdzeniem realizacji leczenia uzdrowiskowego przez oddział Funduszu, skierowanie takie jest rejestrowane i traktowane jako weryfikacja skierowania z oceną celowości lekarza specjalisty. Każde kolejne złożone skierowanie rozpatrywane jest łącznie z wcześniej złożonymi, oczekującymi na realizację skierowaniami. Skierowania rozpatrywane są zgodnie z datą wpływu pierwszego, oczekującego na realizację złożonego skierowania. NFZ nie ma obowiązku zapewnić wspólnego wyjazdu małżonkom (tzn. w tym samym terminie i do tego samego zakładu lecznictwa uzdrowiskowego). Zapewnia się kierowanie razem małżeństw, jeśli jedno z małżonków ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności lub ukończony 65 rok życia. NFZ nie zapewnia kierowania swoich ubezpieczonych do wybranych przez nich uzdrowisk tylko w miesiącach wakacyjnych i podczas ferii zimowych. Leczenie uzdrowiskowe jest prowadzone przez cały rok, a wyniki leczenia nie zależą od pory roku.

Pracownicy zakładów wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy z 19 czerwca 1997 roku o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. nr 3, poz. 20 z 2004 roku, z późn. zm.) zatrudnieni w tych zakładach w dniu 28 września 1997 roku lub przed tą datą, uprawnieni są do korzystania raz w roku z leczenia uzdrowiskowego oraz zwolnienia z odpłatności związanej z leczeniem uzdrowiskowym, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 15 grudnia 2004 roku w sprawie leczenia uzdrowiskowego (Dz. U. nr 274, poz. 2724 z późn. zm.).

Fundusz nie ponosi:

1. kosztów przejazdu na leczenie uzdrowiskowe i z leczenia uzdrowiskowego,
2. kosztów częściowej odpłatności za wyżywienie i zakwaterowanie w sanatoriach uzdrowiskowych wg obowiązujących stawek określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 15 grudnia 2004 roku w sprawie leczenia uzdrowiskowego (Dz. U. nr 274, poz. 2724 z późn. zm.).
3. kosztów pobytu i wyżywienia podczas korzystania z leczenia ambulatoryjnego,
4. kosztów pobytu opiekuna świadczeniobiorcy,
5. dodatkowych opłat w zależności od przepisów lokalnych obowiązujących w miejscu położenia zakładu lecznictwa uzdrowiskowego np. opłat klimatycznych,
6. kosztów zabiegów przyrodoleczniczych i rehabilitacyjnych w szpitalach uzdrowiskowych, sanatoriach uzdrowiskowych i ambulatoryjnym lecznictwie uzdrowiskowym nie związanych z chorobą podstawową będącą bezpośrednią przyczyną skierowania na leczenie uzdrowiskowe.

Formy leczenia uzdrowiskowego:

• w szpitalu uzdrowiskowym dla dorosłych: 21-dniowe, bezpłatne, w ramach czasowej niezdolności do pracy,
• w szpitalu uzdrowiskowym dla dorosłych w formie rehabilitacji uzdrowiskowej: 28-dniowe, bezpłatne, w ramach czasowej niezdolności do pracy,
• w sanatorium uzdrowiskowym dla dorosłych: 21-dniowe, w ramach urlopu, z częściową odpłatnością ubezpieczonego za wyżywienie i zakwaterowanie,
• w sanatorium uzdrowiskowym dla dorosłych w formie rehabilitacji uzdrowiskowej: 28-dniowe, w ramach urlopu, z częściową odpłatnością ubezpieczonego za wyżywienie i zakwaterowanie,
• w szpitalu uzdrowiskowym dla dzieci (3-18 r. ż.): 27-dniowe, bezpłatne,
• w sanatorium uzdrowiskowym dla dzieci (3-6 r. ż.) pod opieką osoby dorosłej: 21-dniowe, dla dzieci bezpłatne, natomiast opiekun dziecka ponosi pełny koszt pobytu wg cennika zakładu lecznictwa uzdrowiskowego, a opiekun czynny zawodowo korzysta nadto z urlopu wypoczynkowego lub bezpłatnego,
• leczenie ambulatoryjne dorosłych i dzieci: 6-18 osobodni zabiegowych.

3 września 2007 roku Minister Zdrowia wydał rozporządzenie wprowadzające w życie dwie nowe formy leczenia uzdrowiskowego dorosłych (Dz. u. nr 168, poz. 1185):

• leczenie uzdrowiskowe w formie rehabilitacji uzdrowiskowej w szpitalu uzdrowiskowym - przeznaczone dla osób z wybranymi (określonymi przez NFZ) schorzeniami układów kostno-stawowego, i nerwowego oraz po niektórych urazach. Skierowanie na ten rodzaj leczenia mogą wystawiać lekarze z poradni specjalistycznej ortopedycznej, neurologicznej, rehabilitacyjnej lub reumatologicznej albo lekarze z oddziałów szpitalnych,
• leczenie uzdrowiskowe w formie rehabilitacji uzdrowiskowej w sanatorium uzdrowiskowym - kierowane do osób z chorobami układu kostno-stawowego,mięśniowego i tkanki łącznej, z zaburzeniami wydzielania wewnętrznego (cukrzyca insulinozależna), ze schorzeniami układu krążenia oraz układu oddechowego. Skierowania wystawiać mogą lekarze podstawowej opieki zdrowotnej.

W obydwu przypadkach turnusy będą trwać 28 dni, w czasie których świadczeniobiorcy otrzymywać będą pięć zabiegów dziennie w dwóch cyklach: przed i popołudniowym, w tym jeden z użyciem naturalnych surowców leczniczych.

Obydwie formy leczenia podlegają również, podobnie jak pozostałe rodzaje świadczeń sanatoryjnych, tym samym zasadom wystawiania skierowań i ich potwierdzania przez lekarzy - orzeczników NFZ, którzy

w oparciu o przedstawione skierowanie na leczenie uzdrowiskowe oraz ewentualnie załączoną dodatkową dokumentację medyczną, będą podejmowali decyzję co do rodzaju leczenia uzdrowiskowego.
 

Zgodnie z rozdzielnikiem miejsc na 2007 rok, ubezpieczeni mieszkający na terenie województwa śląskiego w Uzdrowisku Goczałkowice-Zdrój mogą być leczone:

• choroby narządów ruchu i układu nerwowego i reumatyczne
• cukrzyca
• leczenie ambulatoryjne dorosłych i dzieci

UWAGA! Narodowy Fundusz Zdrowia nie organizuje i nie pokrywa kosztów dojazdu do uzdrowiska.

Kto nie powinien jechać do uzdrowiska : - rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 13.II.2007 r.